GRRRRR

(English below) 

Grr! (voeg grof scheldwoord in) 

Kan er nou nooit eens iets normaal gaan bij mij?? De wond is eindelijk dicht, de volgende operatie is ingepland (22 mei!)... heb ik wondroos! 

Ik was gisteren al niet helemaal lekker. Dus maar de hele dag rustig aan gedaan zodat ik ’s avonds wel naar dansen kon. Uiteindelijk heb ik best nog wat gedanst, maar ik voelde dat mijn knie stijver werd. Toen ik thuis na dansen het drukpak uittrok, was de binnenkant van mijn knie rood, dik en hard. Ik heb het ingesmeerd, pijnstiller ingenomen en ben naar bed gegaan. Ik was rillerig en had het koud. Op zich heb ik nog wel goed geslapen, maar wat kort. 

Vanmorgen had ik een afspraak met Maureen. Ze stuurde me linea recta door naar de huisarts. Ze vermoedde wondroos. Ik ben een uur bezig geweest om de huisarts te pakken te krijgen. Afspraak om 14.45u. Ondertussen werd ik echt niet lekker, dus ik heb tussendoor nog het spoednummer gebeld. Ik had niet mijn eigen huisarts, maar een andere van de praktijk. Toen ze hoorde dat ik in een kliniek geopereerd was, wilde ze me eerst daarnaartoe afschuiven. Schandalig! Ze belde de kliniek, maar die nam niet op. Toen heeft ze toch maar antibiotica voorgeschreven. Ron heeft het opgehaald bij de apotheek. Het bleek hetzelfde antibioticum te zijn, dat ik na de operatie geslikt heb en waar ik zo ziek van werd… En dan nog een extra per dag en dubbel zo lang (10 dagen). 

Ik heb Joost geappt, foto’s gestuurd en alles uitgelegd. Hij zei dat de huisarts gewoon direct had moeten handelen als de operatie al 2 maanden geleden is. Hij reageerde wél met medeleven. Hij vond deze antibiotica ook geen goed idee, dus hij heeft een nieuw recept doorgestuurd naar de dienstdoende apotheek (RKZ Beverwijk). Dat kunnen we morgen ophalen. Tot die tijd moet ik toch maar even die oude nemen, want de plek werd wel langzaam groter, dus antibiotica is direct nodig. 

Wat een pech heb ik weer. Maureen en Joost zeiden allebei: niets verkeerds gedaan, kan gebeuren. En tja, mij gebeurt dat dan weer. Zucht. Ik voel me beroerd en ik ben het zo ontzettend zat! Maarja, ook dit gaat weer voorbij. Zo voel ik het nog niet maar dat komt wel weer hopelijk. Ik ga zo maar naar bed. 

Grr! (insert crude swear word) 

Can nothing ever go normally for me?? The wound has finally closed, the next surgery is scheduled (22 May!)… and now I’ve got erysipelas! 

I didn't feel quite right yesterday. I took it easy all day so that I'd still be able to go dancing in the evening. In the end, I actually danced quite a lot, but I could feel my knee getting stiffer and stiffer. When I got home, I took off the compression garment and found that the inside of my knee was red, swollen and hard. I applied some cream, took a painkiller and went to bed. I was shivering and feeling cold. I did sleep fairly well, though not for very long. 

This morning, I had an appointment with Maureen. She sent me straight to the GP. She suspected erysipelas. It took me an hour to get hold of the GP. Appointment at 14:45. By this time, I was really starting to feel unwell, so I also called the emergency number. Instead of my own GP, I saw another doctor from the practice. When she heard that I’d had surgery at a clinic, she initially tried to fob me off onto them. Outrageous! She called the clinic, but they didn’t answer. In the end, she prescribed antibiotics after all. Ron picked them up from the pharmacy. It turned out to be the same antibiotic that made me so ill after the surgery, but this time I even had to take one extra per day for twice as long (10 days). 

I texted Joost, sent photos and explained everything. He said that, since the surgery was already two months ago, the GP should simply have acted immediately. He did respond with sympathy, though. He also didn't think this antibiotic was a good idea, so he sent a new prescription to the on-call pharmacy (RKZ Beverwijk). We can pick it up tomorrow. Until then, I’ll have to take the old prescription, as the area is slowly getting bigger and antibiotics are needed straight away. 

I have such rotten luck, yet again. Both Maureen and Joost said, 'You did nothing wrong; it just happens.' And yes, of course it's happened to me again. Sigh. I feel awful, and I’m so fed up with it! But then again, this too shall pass. I don’t quite feel that yet, but hopefully I will soon. I'm going to bed now.