Liposuction, part 2

(English below) 

Gisteren de tweede liposuctie, deze keer de buitenkant van mijn bovenbenen en het bijbehorende stuk van de achterkant. Ron heeft nog veel last van zijn rug, dus die is niet meegegaan. Hij heeft Joke en mij afgezet bij de kliniek. Helaas hadden we toch wat oponthoud in het verkeer. We zijn omgereden, dus waren we 10 minuten te laat. Daardoor mocht ik wel meteen doorlopen, dat was eigenlijk ook best prettig. 

Joost heeft me afgetekend met gekleurde sharpies, dus ik zag er weer prachtig uit. Vooral ook met de schattige operatiesokjes en -slip, haha! Het bleek dat het meeste lipoedeemvet bij mij meer bovenaan zat bij mijn heupen/flanken. De verdeling is bij iedereen weer anders. 

Toen was het de beurt aan Marco voor de verdoving. Het was net als de vorige keer: de eerste prikjes voel je even, maar al gauw is het grotendeels gevoelloos. Liter na liter verdovingsvloeistof liep erin, in totaal 10 liter dacht ik. Inmiddels was ook Tieneke gearriveerd, dus mijn dreamteam was weer compleet. 

De vloeistof moest nog ruim een halfuur intrekken. Ondertussen heb ik de berichten, apps, etc. gelezen van iedereen. Zo fijn al die steun! Gebedjes, kaarsjes (zelfs eentje in de Mariagrot in Lourdes), lieve wensen… Ik liet Tieneke het appje lezen van een lieve vriendin, die naast mij ook de artsen en verpleegkundigen een goede en voorspoedige werkdag wenste. 

Tijd voor de work-out van Joost aka de liposuctie zelf. Dankzij Marco’s goede werk was het wederom prima te doen. Ik voelde wel dat hij bezig was natuurlijk, maar het is meer ongemak dan pijn. Af en toe moest ik even mijn been opheffen en om het goed te beoordelen heb ik een paar keer gestaan tussendoor. Dat is een van de voordelen van plaatselijke verdoving. In totaal is hij ongeveer anderhalf uur bezig geweest. Links is 1900 ml weggehaald en rechts 1700, dus in totaal 3600ml. Tieneke heeft een foto voor me gemaakt van de cilinders met vet. 

Klaar dus! Ik werd weer goed ingepakt met absorptiematten en daaroverheen het drukpak. Dat moet ik weer twee weken dag en nacht aan, en dan nog 2 tot 4 weken overdag. Ondertussen was het best warm, het zweet brak me uit. Sorry voor de zonaanbidders, maar ik hoop dat de hitte weer snel voorbij is. 

Ik kreeg een overheerlijk “Broodje van Marco”: bruin brood met kipfilet, kaas, sla en een lekkere dressing/saus. Jummie, daar was ik wel aan toe. Ondertussen mocht Joke er ook weer bij en we hebben samen op Ron gewacht. Ik lekte wel als een malle. Op mijn heup was ik zeiknat en op andere plaatsen ook. Nouja, laat er maar uitkomen. Alles dat er zo uitkomt, hoeft mijn lichaam niet af te voeren. Ik was best wel heel moe, dus ik heb me op de bank geïnstalleerd. Joke is kip blijven eten. 

Vannacht heb ik redelijk geslapen. Ik ben er wel vaak even uit geweest om te plassen, maar dan viel ik makkelijk weer in slaap. Het is beurs en waarschijnlijk bont en blauw, maar de pijn is te doen. Ik heb antibiotica ter preventie, ik ben meteen weer met arnica gestart en zo nodig paracetamol. Straks ga ik douchen en de absorpiematjes verschonen.

Yesterday was my second liposuction, this time on the outer thighs and the corresponding area at the back. Ron is still suffering a lot from his back, so he didn’t come with us. He dropped Joke and me off at the clinic. Unfortunately, we did run into some traffic delays. We had to take a detour, so we were 10 minutes late. Because of that, I was allowed to go straight in, which was actually quite nice. 

Joost marked me up with coloured Sharpies, so I looked absolutely stunning again. Especially with those cute surgical socks and briefs, haha! It turned out that most of my lipoedema fat was concentrated higher up, around my hips and flanks. The distribution is different for everyone. 

Then it was Marco’s turn to administer the anaesthetic. It was just like last time: you feel the first few pricks for a moment, but soon it’s mostly numb. Litre after litre of anaesthetic fluid went in; 10 litres in total, if I remember correctly. By then, Tieneke had arrived too, so my dream team was complete again. 

The liquid still had to be infused for over half an hour. In the meantime, I read everyone’s messages, apps, etc. Such lovely support! Prayers, candles (even one in the Grotto of Our Lady of Lourdes), kind wishes… I showed Tieneke the message from a dear friend, who, as well as me, had wished the doctors and nurses a good and successful day at work. 

Time for Joost’s ‘workout’ aka the liposuction itself. Thanks to Marco’s good work, it was once again quite manageable. I could feel he was working, of course, but it’s more discomfort than pain. Every now and then I had to lift my leg briefly, and to assess it properly I stood up a few times in between. That’s one of the advantages of local anaesthetic. In total, he was at it for about an hour and a half. 1900 ml was removed from the left and 1700 from the right, so 3600 ml in total. Tieneke took a photo for me of the cylinders filled with fat. 

So, all done! I was wrapped up properly again with absorbent pads and the compression garment over the top. I have to wear that day and night for another two weeks, and then for another 2 to 4 weeks during the day. It was quite warm in the meantime, and I was breaking out in a sweat. Sorry to the sun worshippers, but I hope this hot weather passes quickly. 

I was given a delicious ‘Marco’s Sandwich’: brown bread with chicken fillet, cheese, lettuce and a tasty dressing/sauce. Yum, I really needed that. Meanwhile, Joke was allowed to join me again and we waited for Ron together. I was leaking like crazy. My hip was soaking wet, and other places too. Oh well, let it all come out. Everything that comes out like that doesn’t have to be processed by my body. I was actually quite tired, so I settled down on the sofa. Joke stayed to eat chicken with us. 

I slept reasonably well last night. I did get up quite a few times to go to the toilet, but I fell back asleep easily. It’s sore and probably bruised, but the pain is bearable. I’m taking antibiotics as a precaution, I’ve started taking arnica again straight away, and I’ll take paracetamol if necessary. I’m going to have a shower later and change the absorbent pads.

Tomorrow

(English below) 

Nog een nachtje slapen en dan is het tijd voor mijn tweede liposuctie. Ik mag me melden om 8.30u. Deze keer is de buitenkant (plus rest van de achterkant) van mijn bovenbenen aan de beurt. Ik heb even een plaatje gemaakt, omdat er vaak gevraagd wordt wat de volgorde is. 

Ik kijk ernaar uit én ik kijk er tegenop. Vorige keer viel de ingreep zelf me mee, dus ik hoop dat dat nu weer zo is. Waar ik het meest tegenop zie is weer een drukpak aan, 6 weken waarvan de eerste 2 weken dag en nacht. En helemaal met de tropische temperaturen die voor morgen en het weekend verwacht worden... Hoera, NOT. Maar goed, klagen verandert daar niets aan, dus ik zie wel. Lang leve de airco en ventilatoren! 

Vorige keer had Ron in de aanloop naar de eerste ingreep veel en druk werk. Dat wilden we sowieso anders plannen, maar dat ging al vanzelf. Ron kan veel minder werken (eigenlijk niet…), want hij loopt al weken met ernstige pijn. Eerst een slijmbeursontsteking in zijn schouder en daarna speelde zijn rug weer op. Komende dinsdag heeft hij een afspraak bij de pijnpoli voor een injectie in zijn rug. De laatste was alweer vier jaar geleden. 

Het is straks een beetje de lamme helpt de blinde, of eigenlijk de lamme helpt de andere lamme. We redden ons wel en anders zijn er vast mensen die willen helpen. Na dinsdag gaat het hopelijk weer beter. 

Willen jullie me weer steunen en aan me denken? Brand een kaarsje, zeg een gebed… met de juiste intentie is elke manier welkom. Dankjewel alvast, ik waardeer het echt. Natuurlijk houd ik jullie weer op de hoogte! 

Just one more night’s sleep and then it’s time for my second liposuction. I’m due in at 8.30 am. This time, it’s the outer thighs (plus the rest of the back of the thighs) that are being treated. I’ve made an image, as people often ask about the order of the procedures. 

I’m looking forward to it, but I’m also dreading it. Last time, the procedure itself wasn’t as bad as I’d feared, so I hope that’s the case again. What I’m dreading most is having to wear a compression garment again for six weeks, the first two of which are day and night. And especially with the tropical temperatures forecast for tomorrow and the weekend... Hooray, NOT. Anyway, complaining won’t change a thing, so I’ll just have to see how it goes. Thank gods for the air conditioner and fans! 

Last time, Ron had a lot of busy work in the run-up to the first procedure. We wanted to plan things differently anyway, but that sort of happened naturally. Ron can work much less (actually, he shouldn't at all…), because he’s been in severe pain for weeks. First, he had bursitis in his shoulder, and then his back flared up again. Next Tuesday, he has an appointment at the pain clinic for an injection in his back. The last one was four years ago 

It’ll be a bit like the lame helping the blind, or rather the lame helping the other lame. We’ll manage, and if not, I’m sure there are people who’ll want to help. Hopefully things will be better after Tuesday. 

Would you mind supporting me again and keeping me in your thoughts? Light a candle, say a prayer… with the right intention, any gesture is welcome. Thank you in advance, I really appreciate it. Of course, I’ll keep you updated!

International Women's Day

Vandaag is het internationale Vrouwendag.

Op mijn social media heb ik een algemene post geplaatst:

“Voor meisjes, zussen, moeders, vriendinnen, collega’s, ALLE vrouwen. Maar ook voor jongens, vaders, broers, vrienden, collega’s, ALLE mannen. En alle anderen. Kortom: ALLE MENSEN! De kracht voor verandering is solidariteit, want we zullen het SAMEN moeten doen.
Ik zie vandaag veel mooie plaatjes voorbij komen, over sterke vrouwen, wat er al bereikt is, etc. Super, niets mis mee, dat doe ik ook vaak en ik sta er helemaal achter. Het is immers een dag die we vieren. Blijf vieren! Dat moeten we vaker doen, niet alleen op 8 maart. Niet alleen voor vrouwen door vrouwen maar met z'n allen dus, want dit gaat iederéén aan.
Echter... er is ook nog zoveel níet behaald, er gebeuren steeds meer dingen die we allesbehalve willen vieren. Femicide, recht op abortus, inkomensongelijkheid, maar er is nog zoveel meer. In de wereld van vandaag lijken we een stap terug te doen i.p.v. vooruit. Verworven rechten worden afgepakt of betwist. Dit mag niet gebeuren. Blijf erover praten, blijf vechten, het is nodig!”

Dit blog gaat over lipoedeem. Een van de onderwerpen waar nog veel winst valt te behalen, is de gezondheidszorg voor vrouwen. Vrijwel alles in de medische wereld is nog altijd gebaseerd op het mannelijk lichaam als standaard. Dat klopt niet! Vrouwenlijven zijn nu eenmaal verschillend. Symptomen zijn anders, ziektes uiten zich op een andere manier. Om nog maar niet te spreken over ziektes en aandoeningen die met het vrouw-zijn te maken hebben en/of die uitsluitend of voornamelijk bij vrouwen voor komen. Lipoedeem valt daar zeker onder.

Als lipoedeem óók bij mannen voor zou komen, of voornamelijk bij mannen? Dan zouden er allang meer studies en onderzoeken plaatsvinden naar mogelijke oplossingen. Dan was er waarschijnlijk al veel meer bekend bij het grote publiek. Een voorlichtingscampagne op tv, een medicijn of andere oplossing op de markt. Liposuctie zou zeker vergoed worden!

Er is meer onderzoek nodig naar vrouw-specifieke aandoeningen, meer geld voor studies, meer voorlichting, meer aandacht. En daarom is de Internationale Vrouwendag nog steeds broodnodig!

Today is International Women's Day.

 I posted the following message on my social media:

"For girls, sisters, mothers, girlfriends, colleagues, ALL women. But also for boys, fathers, brothers, friends, colleagues, ALL men. And everyone else. In short: ALL PEOPLE! The power for change is solidarity, because we will have to do it TOGETHER.
Today, I see lots of beautiful images about strong women, what has already been achieved, etc. Great, nothing wrong with that, I often do the same and I fully support it. After all, it is a day to celebrate. Keep celebrating! We should do that more often, not just on 8 March. Not just for women by women, but all of us together, because this concerns everyone.
However... there is still so much that has not been achieved, and more and more things are happening that we want anything but to celebrate. Femicide, the right to abortion, income inequality, but there is so much more. In today's world, we seem to be taking a step backwards instead of forwards. Rights that have been acquired are being taken away or contested. This must not happen. Keep talking about it, keep fighting, it is necessary!”

This blog is about lipoedema. One of the areas where there is still much to be gained is healthcare for women. Almost everything in the medical world is still based on the male body as the standard. That is not right! Women's bodies are simply different. Symptoms are different, diseases manifest themselves in different ways. Not to mention diseases and conditions that are related to being a woman and/or that occur exclusively or primarily in women. Lipoedema certainly falls into this category.

If lipoedema also occurred in men, or mainly in men, there would have been more studies and research into possible solutions long ago. The general public would probably know much more about it by now. There would be an information campaign on television, a medicine or other solution on the market. Liposuction would certainly be reimbursed!

More research is needed into women-specific conditions, more money for studies, more information, more attention. And that is why International Women's Day is still so desperately needed!

Lymphastim

Vandaag arriveerde de Lymphastim. Mijn oedeemtherapeute heeft 'm voor me aangevraagd toen door de coronamaatregelen wellicht niet alle behandelingen door konden gaan en mijn benen flink opzwollen. Gelukkig krijg ik 'm volledig vergoed van de zorgverzekering.

De Lymphastim werkt volgens het principe van Intermitterende Pneumatische Compressie (IPC) Therapie en wordt gebruikt voor de behandeling van lymfoedeem/lipoedeem. In de broek zitten 24 manchetten, die volgens een ingesteld programma opblazen en leeglopen: een voorgeprogrammeerde massage die de natuurlijke bloed- en lymfecirculatie door het lichaam stimuleert, net zoals bij manuele lymfedrainage en ambulante compressietherapie. Het voelt niet onprettig, beetje wennen. Vergelijk het met een bloeddruk-manchet, maar dan een heleboel aan elkaar en met instelbare druk. 

In overleg heeft de leverancier de programma's ingeregeld. Hij kwam dus kant-en-klaar aan, maar ik kan ook de instellingen wijzigen. Bijvoorbeeld de hoeveelheid druk, want het verschilt per persoon hoeveel je kunt hebben. Dat is dus een kwestie van uitproberen en ondervinden. Het geneest mijn lipolymfoedeem niet, maar het resultaat is hopelijk o.a. minder vocht, betere doorstroming, minder pijn. Het is een ondersteuning naast compressie (steunkousen en farrow wraps) en manuele lymfedrainage bij de oedeemtherapeut. In principe mag ik er elke dag in, maar minimaal 3x per week. Ongeveer 45 minuten, afhankelijk van het ingestelde programma.

The Lymphastim arrived today. My oedema therapist requested it for me when it became apparent that not all treatments could continue due to the coronavirus measures and my legs were swelling significantly. Fortunately, my health insurance will cover the full cost. 

The Lymphastim works on the principle of Intermittent Pneumatic Compression (IPC) Therapy and is used to treat lymphoedema/lipoedema. The trousers have 24 cuffs that inflate and deflate according to a set programme: a pre-programmed massage that stimulates natural blood and lymph circulation through the body, just like manual lymph drainage and ambulatory compression therapy. It doesn't feel uncomfortable, just takes a little getting used to. Compare it to a blood pressure cuff, but with lots of them connected together and with adjustable pressure. 

The supplier adjusted the programmes in consultation with my therapist. So it arrived ready to use, but I can also change the settings. For example the amount of pressure, because how much you can tolerate varies from person to person. It's a matter of trial and error. It doesn't cure my lipolymphoedema, but hopefully the result will be less fluid, better circulation and less pain, among other things. It's a complementary treatment alongside compression (support stockings and farrow wraps) and manual lymphatic drainage at the oedema therapist. In principle, I can use it every day, but at least three times a week. For about 45 minutes, depending on the programme setting.

Lipolymphoedema

Vanmorgen weer naar de fysio. Omdat de behandeling vorige week zó pijnlijk was, heeft de therapeute nog wat meer tests en metingen gedaan. Helaas geen goed nieuws. 🙁 Doordat het lipoedeemvet zo zwaar op het lymfevaatstelsel drukt, is er met name op mijn onderbenen ook lymfoedeem ontstaan. Dat is niet eerder geconstateerd, omdat het meestal aangetoond wordt met een test op de voeten, maar die zijn bij mij dus net weer níet aangedaan. Bij mij is nooit iets standaard. 😁🙄 

Op dit moment is bindweefselmassage simpelweg té pijnlijk, dus is ze nu eerst begonnen met manuele lymfedrainage. Omdat steunkousen voor mij lastig zijn, heb ik een verwijzing gekregen voor Varocare (zwachtelsysteem met klittenband). Straks afspraak maken bij Mathot. Ieder nadeel heeft z'n voordeel: bij de diagnose lipolymfoedeem is de kans op een chronische indicatie een stuk groter en dan wordt fysiotherapie onbeperkt vergoed. 

© Lipedema Fitness

Back to the physiotherapist this morning. Because last week's treatment was so painful, the therapist did some more tests and measurements. Unfortunately, there was no good news. 🙁 Because the lipoedema fat puts so much pressure on the lymphatic system, I have also developed lymphoedema, particularly in my lower legs. This had not been diagnosed before, because it is usually detected with a test on the feet, but in my case, they were not affected. Nothing is ever standard with me. 😁🙄 

At the moment, connective tissue massage is simply too painful, so she has started with manual lymph drainage first. Because compression stockings are difficult for me, I have been referred to Varocare (a bandage system with Velcro). I will make an appointment with Mathot soon. Every disadvantage has its advantage: with a diagnosis of lipolymphoedema, the chance of a chronic indication is much greater, and then physiotherapy is reimbursed without limitation.

Lipoedema...

Een startpunt voor dit blog, omdat ik de diagnose lipoedeem heb gekregen. Een tijdje geleden zei iemand na het aanhoren van mijn klachten: volgens mij heb jij lipoedeem! Ik ben erover gaan lezen en inderdaad herkende ik wel erg veel helaas. Helaas ja, want het is niet te genezen. 

Ik heb al zolang ik me kan herinneren (in verhouding) dikke benen. Ze voelen zwaar en pijnlijk. Lopen gaat prima, maar ik kan niet lang achter elkaar helemaal stil staan. Aanraken doet vaak pijn en bij de geringste druk heb ik een blauwe plek. Al heel lang heb ik boven mijn rechterknie een rare vetkwab. Broeken passen nooit helemaal goed. Afvallen heb ik veel en vaak gedaan, maar dat veranderde bijna niets aan de omvang en de klachten.

Omdat mijn benen zeer doen en steeds dikker lijken te worden, ben ik begin dit jaar naar de huisarts gegaan. Die heeft het eerst met zwachtelen geprobeerd. Wat een ellende is dat, en het hielp helemaal niets! Toen heeft hij me doorverwezen naar de dermatoloog. die in april mijn vermoeden bevestigde: ik heb lipoedeem. Er is niet heel veel aan te doen, behalve voorkomen dat het erger wordt. Natuurlijk bewegen en letten op wat je eet, maar tegelijkertijd reageert lipoedeemvet niet op afvallen en beweging... Ik heb steunkousen gekregen, maar ik heb niet het idee dat dat heel veel doet.

De dermatoloog heeft me doorverwezen naar Dr. Plusje van het Centrum voor Lipoedeem in het RKZ in Beverwijk. De beste oplossing is namelijk liposuctie. Dat geneest de aandoening niet, maar vermindert wel het lipoedeemvet en daarmee (deels)  de klachten. Ik kreeg een offerte: er zijn 3 operaties nodig en dat kost in totaal €8400. Daar eindigt het ook meteen, want dat geld hebben we niet. De zorgverzekering vergoedt het niet, omdat zij vinden dat het een cosmetische operatie is. 

A starting point for this blog, because I have been diagnosed with lipoedema. A while ago, after hearing my complaints, someone said: I think you have lipoedema! I started reading about it and unfortunately recognised a lot of the symptoms. Unfortunately, yes, because it cannot be cured. 

For as long as I can remember, I have had (relatively) thick legs. They feel heavy and painful. Walking is fine, but I cannot stand completely still for long periods of time. Touching them often hurts and the slightest pressure leaves a bruise. For a long time, I've had a strange lump of fat above my right knee. Trousers never fit properly. I've lost weight many times, but it made almost no difference to the size and the symptoms. 

Because my legs hurt and seem to be getting thicker, I went to see my GP at the beginning of this year. He first tried bandaging. What a nuisance that was, and it didn't help at all! Then he referred me to a dermatologist, who confirmed my suspicion in April: I have lipoedema. There is not much that can be done about it, except prevent it from getting worse. Of course, exercise and watch what you eat, but at the same time, lipoedema fat does not respond to weight loss and exercise... I have been given compression stockings, but I don't think they are doing that much. 

The dermatologist referred me to Dr Plusje at the Centre for Lipedema at the RKZ in Beverwijk. The best solution is liposuction. It doesn't cure the condition, but it does reduce the lipoedema fat and thus (partly) the symptoms. I received a price quote: three operations are needed, costing a total of €8,400. That's where it ends, because we don't have that kind of money. Health insurance doesn't cover it because they consider it to be cosmetic surgery.