Hot!

(English below) 

Pff, wat een pokkehitte. Dat maakt het herstel wel driedubbel zo zwaar. Helaas redt Ron het met zijn rug niet om de mobiele airco neer te zetten en aan te sluiten. Het drukpak is ellendig met deze temperaturen, maar helaas nodig dus het is niet anders. Zo jammer dat het koelere weer van de afgelopen 2 weken niet even wat later kwam. Net mijn ‘geluk’ weer dat ik de eerste hittegolf tref aan het begin van mijn herstel. Ik ben normaal al uitgeschakeld bij deze warmte, laat staan nu. 

Ik ben gestopt met paracetamol en de misselijkheid is grotendeels weg. Liever pijn dan dat rotgevoel. Het pak werkt hierin ook niet mee, maar dat mag nog lang niet uit. Bij de antibiotica moet ik wel goed eten, dus ik doe mijn best. Meestal staat het me gewoon tegen. 

Uit de wondjes lek ik niet meer of minimaal; met eilandpleisters is het prima te doen. Het behandelde gebied doet nog wel zeer en het is bont en blauw, maar lopen gaat prima. Ik probeer zoveel mogelijk te bewegen en bij het zitten leg ik mijn benen zoveel mogelijk omhoog. Ik ben zondag al mee geweest om Keira uit te laten. Helaas is het overdag te warm voor me, maar ’s avonds laat maken we wel ons rondje. 

Vanmiddag heeft Ron op de pijnpoli in Hoofddorp injecties in zijn onderrug gehad. Ik kreeg zo’n loodjas aan om erbij te kunnen zijn. Holy shit, alsof ik het nog niet warm genoeg had in mijn drukpak, poeh. De arts wist meteen de pijnlijke plekken te vinden. Nu maar hopen dat het snel gaat werken! 

Joost had inmiddels terug geappt. Ik moet inderdaad langer antibiotica nemen, 14 dagen i.p.v. 5. Dat vind ik wel een prettig idee en gelukkig heb ik er weinig last van. Ik heb het meteen opgehaald bij de apotheek. Veel gelopen vandaag: ziekenhuis, apotheek en zonet ben ik lekker even naar buiten geweest. De zon ging onder en hier aan de kust staat altijd wel een briesje. Heerlijk! Nu ga ik lekker even met mijn benen omhoog wat eten en vooral drinken.

Phew, what a hellish heat. It makes recovery three times as hard. Unfortunately, Ron’s back isn’t up to setting up the portable air conditioner The pressure suit is miserable in these temperatures, but unfortunately it’s necessary so there’s no choice. Such a shame that the cooler weather of the past two weeks didn’t arrive a bit later. Just my ‘luck’ that I’ve hit the first heatwave right at the start of my recovery period. I’m normally already out of action in this heat, let alone now. 

I’ve stopped taking paracetamol and the nausea has mostly gone. I’d rather have the pain than that awful feeling. The compression suit doesn’t help matters either, but I can’t take it off just yet. I do need to eat properly whilst on the antibiotics, so I’m doing my best. Most of the time, I just can’t bring myself to eat much. 

The wounds aren’t oozing any more, or only very slightly; it’s fine with plaster strips. The treated area is still quite sore and it’s all bruised and swollen, but walking is fine. I try to move around as much as possible and when sitting down I put my legs up as much as I can. I already went out on Sunday to walk Keira. Unfortunately, it’s too hot for me during the day, but we do go for our walk late in the evening. 

This afternoon, Ron got injections in his lower back at the pain clinic in Hoofddorp. I had to put on one of those lead-lined coats so I could be there with him. Blimey, as if I wasn’t hot enough already in my pressure suit... The doctor found the painful spots straight away. Let’s just hope it kicks in soon! 

In the meantime Joost had replied to my text. I do indeed need to take the antibiotics for longer, 14 days instead of 5. I’m okay with that, and luckily they don’t bother me much. I picked them up from the chemist straight away. I’ve done a lot of walking today: hospital, pharmacy, and just now I popped outside for a bit. The sun was setting and there’s always a bit of a breeze here on the coast. Lovely! Now I’m going to put my feet up, have something to eat and, above all, have a drink.