Ik was vergeten hoe zwaar de eerste dagen zijn. Nouja, niet echt natuurlijk, maar ik werd wel weer even met mijn neus op de feiten gedrukt. Douchen hebben we net als vorige keer bij Joke gedaan. Die heeft gewoon wat meer ruimte dan onze krappe douche. Maar man man, wat een ellende is het toch om die luiers (absorptiematten) te verschonen. Zeker nu Ron zo’n last van zijn rug heeft. Gelukkig kon Joke ook een handje helpen en uiteindelijk is het gelukt.
Helaas werd ik toch weer niet lekker in de loop van de dag. Ik ben wat misselijk en heb al sinds de eerste dag een vieze smaak in mijn mond. Van de antibiotica had ik toen ik deze voor het eerst slikte geen last, dus is het toch iets anders misschien. De paracetamol? Het drukpak? Een andere interactie qua medicijnen? Geen idee. Ik heb Joost geappt. Het lukt me niet om veel binnen te houden. Tja, ik ben door die weken stilzitten met wondroos best wel wat aangekomen, maar dit is toch niet de manier om dat weer kwijt te raken…
Gisteren heb ik me echt door de dag heen geworsteld. Toch in beweging blijven, want dat is belangrijk. Veel plassen, ook helemaal goed! Alleen voelde ik me zó ellendig, bah. En die k*thitte helpt ook al niet echt. Waar ben ik weer aan begonnen... Dat weet ik wel, en ook dat het straks weer beter zal gaan, maar ik was in mineur. Ik had eerder naar bed kunnen gaan, maar dan zou ik in de knoop komen met de medicijnen. Antibiotica om de 8 uur, maar medicijn A mag niet tegelijk, medicijn B minimaal 4 uur na de antibiotica, etc. Yuk, wat een gedoe. ’t Is voor een goed doel zullen we maar zeggen.
Marco zei na de ingreep trouwens dat ik langer antibiotica moest slikken, maar ik heb gewoon weer voor 5 dagen gekregen. Toch ook maar even aan Joost gevraagd.
Vanmorgen ben ik zo lang mogelijk blijven liggen, gewoon omdat ik geen zin had om uit bed te komen. Wel steeds even plassen natuurlijk. Van de weeromstuit vergat ik mijn schildkliermedicijnen. Het was al tijd voor de antibiotica, dus maar een keertje overgeslagen en morgen slimmer aanpakken.
Beneden even gezeten en toen op bed het drukpak uit. Hoera, eindelijk die rotmatten kwijt. Het lekken viel al reuze mee, dus Ron heeft Betadine en eilandpleisters op de wondjes gedaan en nu kan ik in elk geval wat beter bewegen. Joost zei, dat er lekkers en plassers zijn. Klinkt misschien raar, maar ik snap wel wat hij bedoelt. Sommigen lekken veel langer, ik plas veel. Allang best, als dat betekent dat we het met pleisters afkunnen. Het is nog wel bont en blauw.
Vandaag maar weer een beetje aanmodderen. Ik ben de Kylie documentaire aan het kijken en vanavond is er Formule 1. Elke dag is er weer eentje. Elke dag een beetje beter graag. 😊
I’d forgotten just how tough the first few days are. Well, not really, of course, but it did bring me back to reality, face the facts. Just like last time, we had a shower at Joke’s. She’s got a bit more space than our cramped shower. But boy, what a nightmare it is to change those nappies (absorbent pads). Especially now that Ron’s having such trouble with his back. Luckily, Joke was able to lend a hand and we managed it in the end.
Unfortunately, I started feeling unwell again as the day went on. I’m feeling a bit queasy and have had a nasty taste in my mouth since day one. I didn’t have any problems with the antibiotics when I first took them, so perhaps it’s something else. The paracetamol? The pressure suit? Another drug interaction? No idea. I’ve sent Joost a text. I can’t seem to keep much down. Well, I’ve put on quite a bit of weight from sitting still for weeks with erysipelas, but this isn’t the way to lose it again…
Yesterday I really had to drag myself through the day. Still, I made sure to keep moving, because that’s important. Going to the loo a lot, great too! It’s just that I felt so awful, ugh. And this bloody heat isn’t helping either. What have I got myself into again… I know that, and I know things will get better soon, but I was in a bit of a slump. I could have gone to bed earlier, but then I’d have got into a mess with the medication. Antibiotics every 8 hours, but medicine A can’t be taken at the same time, medicine B at least 4 hours after the antibiotics, etc. Yuck, what a hassle. Ah well, it’s for a good cause.
By the way, after the procedure Marco said I needed to take antibiotics for longer, but I’ve just been given another 5-day prescription. I thought I’d better ask Joost about it.
This morning I stayed in bed for as long as possible, simply because I couldn’t be bothered to get up. I did have to pop to the loo every now and then, of course. In the rush, I forgot to take my thyroid medication. It was already time for the antibiotics, so I just skipped a dose and will be more careful tomorrow.
Sat downstairs for a bit and then took the compression suit off in bed. Hooray, finally got rid of those awful pads. The leakage wasn’t too bad, so Ron put Betadine and island plasters on the little wounds and now I can at least move about a bit better. Joost said there are ‘leakers’ and ‘peesers’. Might sound strange, but I do get what he means. Some people leak for much longer; I pee a lot. That’s fine by me, as long as it means we can manage with plasters. It’s still a bit battered and bruised though.
Just muddling through a bit again today. I’m watching the Kylie documentary and there’s Formula One on tonight. Every day brings a new one. A little better every day, please. 😊
.jpg)
No comments:
Post a Comment