Two weeks post-op

(English below) 

Vandaag is de ingreep precies twee weken geleden. Hoe gaat het? Nou, ik mag niet klagen, maar doe het af en toe toch, haha! Korte samenvatting: 

• Bewegen gaat steeds beter: lopen, dansen 
• Het behandelde gebied voelt nog erg hard en stijf 
• Bont en blauw is nu geel 
• Ik ben nog erg snel moe 
• Darmen lijken heel langzaam weer een beetje op gang te komen 
• Wonden / losse huid bij mijn knieën zijn nog verbonden met zalfkompres 

Vanmorgen ben ik weer bij Maureen geweest. Ze heeft het nu aan de voor- en achterkant gemasseerd. Het wordt wat soepeler, zegt ze. Ik voel dat nog niet echt, maar zolang het de goede kant op gaat, vind ik het goed. Voorlopig staan er afspraken voor 2x per week. 

Thuis hebben we het drukpak weer gewassen en de verbanden verschoond. We hebben kompressen en gaas bijgekocht. Voorlopig zijn we er nog wel even zoet mee. Toen ik Joost foto’s stuurde, antwoordde hij dat mijn benen er al goed uitzien. Hmm, oké. 

Omdat het nu twee weken is, mag ik vannacht voor het eerst het drukpak uit. Ik kijk ernaar uit, maar vind het ook wel een beetje eng. We hebben tubigrip gekocht voor over de kompressen en daarover doe ik een legging aan, gewoon voor de zekerheid. Vandaag leken de zakjes Macrogol eindelijk een beetje te gaan werken, dus misschien lukt het nog wat beter als de druk van mijn buik een poos weg is. Misschien vind je het ‘too much info’, maar ik vind het belangrijk om te vermelden, juist omdat ik het nog nooit van iemand gelezen heb maar toch vast niet de enige ben! 

 -------------------------------

Today marks exactly two weeks since the procedure. How am I doing? Well, I can’t complain, but I still do sometimes, haha! A short summary: 

• Movement is improving: walking, dancing 
• The treated area still feels very hard and stiff 
• The bruising has turned from blue and purple to yellow 
• I still get tired very quickly 
• My bowels seem to be slowly starting up again 
• The wounds / loose skin near my knees are still dressed with ointment compresses 

This morning I had an appointment with Maureen again. She massaged both the front and back of my legs this time. She says it’s becoming more supple. I can’t really feel that yet, but as long as it’s moving in the right direction, I’m happy. For now, appointments are scheduled twice a week. 

At home we washed the compression suit again and changed the dressings. We bought extra compresses and gauze; we’ll be busy with that for a while yet. When I sent Joost some photos, he replied that my legs already look good. Hmm, okay. 

Because it’s now been two weeks, I’m allowed to take off the compression suit tonight for the first time. I’m looking forward to it, but it also feels a little bit scary. We bought tubigrip to go over the dressings, and I’ll wear leggings over that, just to be on the safe side. Today it finally seemed like the sachets of Macrogol were starting to work a little, so perhaps that will improve further once the pressure on my abdomen is gone for a while. You might think that’s too much information, but I feel it’s important to mention, precisely because I’ve never read about it anywhere, and I’m surely not the only one going through this.